Są z nami reminiscencje różnych chwil, sytuacji, ale najczęściej przedmiotów. Gdy miałem kilka lat rodzice zabierali mnie w miejsca, które wówczas nie miały dla mnie znaczenia, nie rozumiałem ich. Ale oni mieli w tym cel. Coś zawsze zostawało w pamięci.
Te budynki są znane każdemu warszawiakowi, dla mnie były objawieniem – w samym centrum nowoczesnego miasta. Enklawa banalności i unikalności. Osiedle Przyjaźń… istnieje do dzisiaj. Częściowo zamieszkane. Nadal zdumiewa.
